- De situatie
- Onze cliënt nam een reisorganisatie over, met de al geboekte reizen erbij. Klanten hadden die reizen deels betaald. De verkoper moest die reissommen doorstorten en inzage geven in wat er binnenkwam en wat eruit ging; dat stond in de overeenkomst. Hij maakte ronde bedragen over zonder erbij te zeggen welke boekingen dat waren. Onze cliënt kon dus niet zien wat er ontbrak.
- Wat wij deden
- Bij de rechtbank probeerden we het gat terug te rekenen uit het reserveringssysteem, de eigen bankafschriften en de reacties van klanten. Sluitend kregen we het niet, en de rechtbank wees de vordering af. In hoger beroep hebben we de zaak teruggebracht tot één vraag: wie heeft de bankgegevens waarmee dit gat te verklaren is? Niet meer rekenwerk, maar de bron.
- De uitkomst
- Het hof stelde vast dat de verkoper contractueel inzage moest geven en geen te respecteren belang had om zijn administratie achter te houden. Hij moest zijn bankafschriften overleggen. Toen die er lagen, betwistte hij niet langer dat hij ruim € 63.000 aan reissommen niet had doorgestort. Na verrekening met het nog openstaande deel van de koopprijs hield onze cliënt ruim € 16.000 over, plus rente en de proceskosten van beide instanties.
